W czerwcu 1905 r. powstał Narodowy Związek Robotniczy

Istnienie Narodowego Związku Robotniczego i kolejnych organizacji odwołujących się do idei solidaryzmu narodowego, niepodległości oraz obrony praw robotników, to niestety mało znana część historii polskiego ruchu narodowego.

Korzeni Narodowego Związku Robotniczego należy szukać w środowisku sekcji robotniczej Towarzystwa Oświaty Narodowej, Związku im. Jana Kilińskiego, a także w Stowarzyszeniu Czujności Narodowej „Baczność”[1]. W czerwcu 1905 roku odbył się I Zjazd Narodowego Związku Robotniczego.

NZR głosił potrzebę solidaryzmu narodowego, kierując jednocześnie swoje hasła do polskiej klasy robotniczej. Działacze organizacji tworzyli inicjatywy pomocy ekonomicznej dla najbiedniejszych, zwalczali również bojówki socjalistyczne. Mimo, iż NZR nie poparł walk rewolucyjnych z 1905 roku i nie brał udziału w strajkach, to w 1908 roku aktywiści zdecydowali o odcięciu się od Narodowej Demokracji, chcąc przeciwstawić się prorosyjskiej polityce Koła Polskiego w Dumie. Po odzyskaniu niepodległości organizacja nawiązała współpracę z Narodowym Stronnictwem Robotników, a po oficjalnym połączeniu w dniu 23 maja 1920 roku, utworzyły Narodową Partię Robotniczą[2].

Organami prasowymi NZR były pisma: Sprawa Robotnicza, Niepodległość, Kiliński, Pochodnia.

HK

 

1 http://www.narodowalodz.pl/lodz/lepka-purpura-lodzkich-kwiatow-nielatwa-historia-rewolucji-1905-roku/

2 http://nowahistoria.interia.pl/ii-rzeczpospolita/news-narodowy-zwiazek-robotniczy,nId,2255306

Please follow and like us: