65. rocznica śmierci gen. „Nila”

dav

W sobotę, 24 lutego, nacjonaliści z Obozu Narodowo-Radykalnego, Młodzieży Wszechpolskiej i Ruchu Narodowego upamiętnili 65. Rocznicę zamordowania przez komunistów gen. Augusta Emila Fieldorfa „Nila”.

Narodowcy zgromadzili się przy tablicy upamiętniającej miejsce, gdzie mieszkał po wojnie gen. „Nil”. Przed złożeniem kwiatów odmówiono modlitwę oraz przedstawiono życiorys bohatera trzech wojen, współtwórcę Kierownictwa Dywersji (KeDywu) Armii Krajowej, który po oficjalnym zakończeniu II wojny światowej zdecydował się nie podejmować dalszych działań zbrojnych, jednak mimo to został aresztowany, osądzony i powieszony, co stanowiło szczególne upokorzenie dla wojskowego.

Gen. August Emil Fieldorf „Nil” walczył w I wojnie światowej w oddziałach Legionów Polskich, następnie w 1917r. wcielony do armii austro-węgierskiej. Zdezerterował z niej i w 1918r. wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, a od listopada tego roku był w szeregach Wojska Polskiego. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, brał udział w wyzwalaniu Żytomierza, Dyneburga i w wyprawie kijowskiej . Karierę wojskową kontynuował w dwudziestoleciu międzywojennym, w 1938r. mianowany dowódcą 51. Pułku Strzelców Kresowych w Brzeżanach, na czele którego walczył w Kampanii Wrześniowej. Po rozbiciu jego oddziału trafił na zachód, ale wrócił we wrześniu 1940r. i rozpoczął działalność w Związku Walki Zbrojnej. W sierpniu 1942r. mianowany dowódcą Kedywu KG AK. Pod koniec wojny z kolei, powierzono mu zadanie organizacji konspiracyjnej organizacji „NIE”. 7 marca 1945 aresztowany przez NKWD, wywieziony do obozu pracy na Uralu. Po odbyciu kary, w 1947r. osiadł w Łodzi, w kamienicy przy ul. Próchnika 39, ujawnił swoje prawdziwe dane (przedtem ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem Walenty Gdanicki). Został aresztowany, przewieziony do aresztu śledczego MBP w Warszawie. Na czas procesu sądowego przetrzymywany w więzieniu mokotowskim, pomimo tortur odmówił współpracy z UB. Skazany na karę śmierci przez powieszenie. Szef Rady Państwa, Bolesław Bierut nie skorzystał z przysługującego mu prawa łaski. Wyrok wykonano 24 lutego 1953.

Please follow and like us: