Województwo

Polskę szczególnie umiłowałem

Dzisiaj, 5 października, Archidiecezja Łódzka obchodzi 77. rocznicę śmierci wielkiej świętej, Faustyny Kowalskiej, patronki Łodzi. Sekretarka Jezusa Miłosiernego zmarła w wieku 33 lat w krakowskim klasztorze w Łagiewnikach.

Helena Kowalska przyszła na świat 25 sierpnia 1905 roku w Głogowcu. Była trzecim z dziesięciorga dzieci Stanisława i Marianny Kowalskich. Już od siódmego roku życia przeżywała mocne, wewnętrzne wezwanie do życia zakonnego, jednak opór rodziców skutecznie jej to uniemożliwiał. Duchowy impuls zaprowadził ją do Warszawy, gdzie w 1925 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Swoje życie zakonne prowadziła w domach w Krakowie, Warszawie, Wilnie i Płocku.  W ciągu 13 lat powołania klasztornego pełniła wiele prostych posług: jako kucharka, ogrodniczka, czy furtianka. Wątłe zdrowie i choroby z nim związane były jednak słabym odbiciem jej cierpień wewnętrznych. Odkryła bowiem powołanie, by być Apostołką Bożego Miłosierdzia. Swoje życie przeżywała w całkowitej uległości wobec Chrystusa, jako dobrowolna ofiara za grzeszników. Jej udziałem były niezwykłe dary, takie jak bilokacja, objawienia, ekstazy, ukryte stygmaty, przeżycia mistyczne, czy wgląd w ludzkie dusze.

„Jezu mój, Ty wiesz, że od najwcześniejszych lat pragnęłam zostać wielką świętą, to jest, że pragnęłam Cię kochać tak wielką miłością, jaką Cię jeszcze dotychczas żadna dusza nie kochała. Z początku były to moje tajne pragnienia (…). Dziś nie mogę ich pomieścić w sercu, pragnęłabym wołać na świat cały: kochajcie Boga, bo dobry jest i wielkiego miłosierdzia.” (Dz 1372)

Sw_faustyna_helena_kowalskaMisja życia św. Faustyny streszcza się w głoszeniu Kościołowi i światu prawdy o Bożym Miłosierdziu do każdego człowieka. Za jej pośrednictwem Chrystus wzywa człowieka do aktu zawierzenia Mu swego życia bez lęku, gdyż On jest jego jedynym Zbawicielem. Dzięki niej możemy korzystać z nowych form kultu: święta Miłosierdzia, Koronki do Bożego Miłosierdzia, Godziny Miłosierdzia oraz łask płynących za pośrednictwem obrazu Jezu, ufam Tobie. Św. Jan Paweł II w 1993 roku wyniósł ją do chwały ołtarzy, a w 2000 roku włączył do grona świętych Kościoła Katolickiego. Zwracał on uwagę, iż w czasach ogromnego cierpienia spowodowanego totalitaryzmami, św. Faustyna na nowo obwieściła światu nadzieję, że prawdziwą odpowiedzią na zło jest Boże miłosierdzie. To św. Jan Paweł II nazwał ewangelią miłosierdzia Dzienniczek napisany przez Świętą. Papież Benedykt XVI wtórował za nim mówiąc, iż orędzie to jest „rzeczywiście głównym przesłaniem naszych czasów: miłosierdzie jako Boża moc, jako Boża granica dla zła całego świata.”

Warto wracać do tego, co św. Faustyna napisała w Dzienniczku o Polsce:

„Ojczyzno moja kochana, Polsko, o gdybyś wiedziała, ile ofiar i modłów za ciebie do Boga zanoszę. Ale uważaj i oddawaj chwałę Bogu, Bóg cię wywyższa i wyszczególnia, ale umiej być wdzięczna.” (Dz 1038)

„Często się modlę za Polskę, ale widzę wielkie zagniewanie Boże na nią, iż jest niewdzięczna.558 Całą duszę wytężam, aby ją bronić. Nieustannie przypominam Bogu Jego obietnice miłosierdzia. Kiedy widzę Jego zagniewanie, rzucam się z ufnością w przepaść miłosierdzia i w nim zanurzam całą Polskę, a wtenczas nie może użyć swej sprawiedliwości. Ojczyzno moja, ile ty mnie kosztujesz, nie ma dnia, w którym bym się nie modliła za ciebie.” (Dz 1188)

„Gdy się modliłam za Polskę, usłyszałam te słowa: Polskę szczególnie umiłowałem, a jeżeli posłuszna będzie woli Mojej, wywyższę ją w potędze i świętości. Z niej wyjdzie iskra, która przygotuje świat na ostateczne przyjście Moje.(Dz 1732)

ape

 

Foto: Pch24.pl, Pl.wikipedia.org

Please follow and like us:
Social Network Widget by Acurax Small Business Website Designers